Η υγρασία εξηγεί την εμφάνιση των σαλιγκαριών μετά τη βροχή

Μετακίνηση, αναζήτηση τροφής και αναπαραγωγή συνδέονται με τις συνθήκες που δημιουργεί το βρεγμένο περιβάλλον.

Τα σαλιγκάρια που εμφανίζονται σε κήπους, χωράφια και μονοπάτια μετά τις φθινοπωρινές βροχές δεν φτάνουν ξαφνικά με το νερό. Βρίσκονται ήδη στην περιοχή και εγκαταλείπουν τα προστατευμένα σημεία τους όταν η υγρασία τούς επιτρέπει μεγαλύτερη δραστηριότητα, συχνά το πρωί ή το βράδυ.

Όπως εξηγεί το πηγαίο αφιέρωμα για τους χοχλιούς, το μαλακό σώμα τους χάνει εύκολα νερό σε ζέστη και ξηρασία. Γι’ αυτό καταφεύγουν κάτω από πέτρες, ανάμεσα σε φυτά και σε σχισμές του εδάφους. Ορισμένα είδη παραμένουν για μεγάλο διάστημα σε αδράνεια, περιορίζοντας την απώλεια υγρασίας, ενώ κάποια σχηματίζουν προστατευτικό στρώμα στην είσοδο του κελύφους.

Με τη βροχή αυξάνεται η υγρασία και συχνά μειώνεται η θερμοκρασία. Έτσι γίνεται ασφαλέστερη η έξοδος από τις κρυψώνες και η μετακίνηση σε μεγαλύτερες αποστάσεις. Η βλέννα που παράγουν διευκολύνει την κίνηση σε διαφορετικές επιφάνειες και προστατεύει το ευαίσθητο σώμα, ενώ το υγρό περιβάλλον μειώνει τον κίνδυνο αφυδάτωσης κατά την αναζήτηση τροφής.

Πολλά είδη τρέφονται με τρυφερά φυτά, φύλλα, φυτικά υπολείμματα και οργανική ύλη. Οι ευνοϊκές συνθήκες μετά τη βροχή τούς επιτρέπουν να αναζητούν τροφή για περισσότερη ώρα, γεγονός που εξηγεί την παρουσία τους σε περιβόλια και καλλιεργημένες εκτάσεις.

Η υγρασία συνδέεται και με την αναπαραγωγική δραστηριότητα. Πολλά χερσαία σαλιγκάρια είναι ερμαφρόδιτα, έχοντας αρσενικά και θηλυκά αναπαραγωγικά όργανα, αλλά συνήθως χρειάζονται άλλο σαλιγκάρι για ζευγάρωμα. Το κατάλληλα υγρό έδαφος μπορεί να ευνοεί την εναπόθεση των αυγών.

Το καλοκαίρι, επομένως, δεν εξαφανίζονται από τον τόπο τους: παραμένουν σε ασφαλέστερα, δροσερά καταφύγια μέχρι να επιστρέψουν οι κατάλληλες συνθήκες. Η εικόνα της μαζικής επανεμφάνισης αποτελεί μέρος αυτής της προσαρμογής στον κύκλο του περιβάλλοντος.

Αρχικό ρεπορτάζ: KorinthosTV.