Κοτζαμάνης: οι γεννήσεις του 2026 εκτιμώνται στις 65.000
Η δημογραφική ανάλυση περιγράφει μακρόχρονη πτώση και προβολές κάτω από 1,4 εκατ. γεννήσεις για το 2027–2046 χωρίς θετικό μεταναστευτικό ισοζύγιο.
Στις περίπου 65.000 τοποθετεί τις γεννήσεις του 2026 η ανάλυση του Βύρωνα Κοτζαμάνη, αφυπηρετήσαντος καθηγητή Δημογραφίας στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας και διευθυντή του Ινστιτούτου Δημογραφικών Ερευνών και Μελετών. Τα στοιχεία, όπως παρουσιάστηκαν στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, αποτυπώνουν συρρίκνωση που εξελίσσεται εδώ και δεκαετίες.
Την περίοδο 1951–1980 ο μέσος ετήσιος αριθμός ήταν περίπου 150.000. Στη δεκαετία του 1990 είχε περιοριστεί κοντά στις 100.000, ενώ η προσωρινή άνοδος των ετών του 2000 δεν ανέστρεψε τη μακροχρόνια τάση. Η εκτίμηση των 65.000 για το 2026 είναι μικρότερη από το μισό του μέσου όρου της πρώτης μεταπολεμικής τριακονταετίας.
Για το 2011–2020 καταγράφηκαν περίπου 920.000 γεννήσεις. Για το 2021–2030 η προβολή δεν υπερβαίνει τις 700.000, δηλαδή διαφορά άνω των 220.000, σχεδόν ενός τετάρτου. Μεταξύ 2009 και 2026 εκτιμάται επίσης μείωση περίπου 45%.
Ο καθηγητής συνδέει την πτώση τόσο με λιγότερες γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας όσο και με μικρότερο αριθμό παιδιών ανά γενιά. Οι γυναίκες που γεννήθηκαν το 1930 απέκτησαν σχεδόν 2,3 παιδιά κατά μέσο όρο, ενώ για τη γενιά του 1985 εκτιμάται τελικός μέσος όρος κάτω από 1,5. Το επίπεδο αναπλήρωσης των γενεών στην ανάλυση υπολογίζεται περίπου σε 2,07 παιδιά ανά γυναίκα.
Επισημαίνεται ακόμη η απόσταση ανάμεσα στα παιδιά που επιθυμούν τα ζευγάρια και σε όσα τελικά αποκτούν. Σε χώρες Δυτικής και Βόρειας Ευρώπης, κοινωνικές υποδομές, οικογενειακή υποστήριξη, συνδυασμός εργασίας και οικογένειας και περιορισμός έμφυλων ανισοτήτων έχουν συμβάλει στη συγκράτηση της υπογεννητικότητας.
Για την εικοσαετία 2027–2046, χωρίς θετικό μεταναστευτικό ισοζύγιο, η προβολή δίνει λιγότερες από 1,4 εκατομμύρια γεννήσεις, έναντι περίπου 1,8 εκατομμυρίων το 2007–2026. Πρόκειται για τουλάχιστον 400.000 λιγότερες. Παράγοντας είναι ότι οι γενιές που θα φτάσουν σε ηλικία δημιουργίας οικογένειας είναι ήδη αριθμητικά μικρότερες.
Οι επιπτώσεις αφορούν τη σύνθεση του πληθυσμού, την εργασία, το ασφαλιστικό, την εκπαίδευση και τη βιωσιμότητα μικρών κοινοτήτων, ιδίως στην περιφέρεια. Η ανάλυση αναδεικνύει ανάγκη μακροχρόνιας πολιτικής με στήριξη νέων οικογενειών, προσιτή κατοικία, υποδομές φροντίδας παιδιών και δυνατότητα συνδυασμού επαγγελματικής και οικογενειακής ζωής. Οι αριθμοί για μελλοντικές περιόδους αποτελούν εκτιμήσεις υπό τις αναφερόμενες προϋποθέσεις, όχι οριστικά καταγεγραμμένα αποτελέσματα.
Αρχικό ρεπορτάζ: KorinthosTV.