Ridha Dhib: εκατό ημέρες πεζοπορίας από το Παρίσι ως το Ναύπλιο με μέτρο τους παλμούς
Ο καλλιτέχνης εξηγεί τη Mnémosyne και την προγραμματισμένη διέλευσή του από Συκιά και Κόρινθο στις 2–3 Νοεμβρίου.
Τον χρόνο και τη σωματική προσπάθεια πίσω από μια διαδρομή επιχειρεί να καταγράψει ο Γάλλος καλλιτέχνης–περιπατητής Ridha Dhib στο έργο «Mnémosyne». Σε συνέντευξή του στην Αναστασία Στεφανή μίλησε για το ταξίδι εκατό ημερών από το Παρίσι στο Ναύπλιο, με προγραμματισμένα περάσματα από τη Συκιά Ξυλοκάστρου στις 2 Νοεμβρίου και την Κόρινθο στις 3 Νοεμβρίου 2026.
Η ιδέα προέκυψε από προηγούμενη επίσκεψή του στο Ναύπλιο: είχε ταξιδέψει επί ημέρες για μια παρουσίαση μόλις δέκα λεπτών. Η αναντιστοιχία ανάμεσα στο βίωμα και στον χρόνο αφήγησής του έγινε αφετηρία για εκατό ημέρες πράξης και δέκα λεπτά παρουσίασης. Επέλεξε να ξεκινήσει από το Παρίσι, όπου ζει από το 1991, προς την Ελλάδα, συνδέοντας το έργο με τη Μνημοσύνη, μητέρα των Μουσών.
Αντί να αποτιμά το περπάτημα μόνο σε χιλιόμετρα, καταγράφει κάθε καρδιακό παλμό με ειδική ζώνη και την πορεία με το GPS του κινητού. Η ίδια απόσταση σε πεδιάδα και βουνό, εξηγεί, έχει διαφορετικό σωματικό κόστος. Καθημερινά τα δεδομένα μετατρέπονται σε οπτική και αφηγηματική «Καρδιο-Χαρτογραφία». Στον Λούρο, στις 21 Οκτωβρίου, ο συνολικός μετρητής από το Παρίσι είχε φθάσει τους 4.121.255 παλμούς.
Η συνάντηση στην Ιταλία
Ως πιο συγκινητική εμπειρία περιέγραψε την 4η Οκτωβρίου ανάμεσα στο Βάστο και στο Τέρμολι. Η κατάρρευση γέφυρας στον ποταμό Τρίνιο τον υποχρέωσε σε παράκαμψη πάνω από 18 χιλιομέτρων, ανεβάζοντας την ημερήσια απόσταση στα 50 χιλιόμετρα και την καταγραφή στους 65.393 παλμούς.
Έφθασε νύχτα σε κοινωνική κοινότητα, όπου τον υποδέχθηκε η εκπαιδεύτρια Σόνια, η οποία συνόδευε ανθρώπους σε προσπάθεια απεξάρτησης και ανθρώπους χωρίς στέγη. Στη συζήτηση για την προσπάθεια, την αποδέσμευση από βάρη και την καθημερινή επανεκκίνηση αναγνώρισε κοινά βιώματα με τους συνομιλητές του. Το επόμενο πρωί πήραν μαζί πρωινό, με τεχνητή νοημοσύνη να μεταφράζει σε πραγματικό χρόνο, και τον αποχαιρέτησαν με χειροκρότημα. Για τον ίδιο η ανθρώπινη συνάντηση ξεπέρασε τη συγκίνηση οποιουδήποτε τοπίου.
Οι δυσκολίες της επανάληψης
Η ημερήσια προσπάθεια που περιγράφει αντιστοιχεί σε 35.000–65.000 παλμούς, με επανεκκίνηση την επομένη παρά ζέστη, βροχή, προβλήματα στη σόλα ή πόνο στον ώμο. Ψυχολογικά τον επιβαρύνει περισσότερο η διαρκής εγρήγορση παρά η μοναξιά: σε δρόμους χωρίς χώρο για πεζούς κινείται απέναντι στα αυτοκίνητα, στην άκρη του οδοστρώματος. Κάθε βράδυ πρέπει ακόμη να εξασφαλίζει στέγη, συχνά χωρίς πρωινή βεβαιότητα για το πού θα κοιμηθεί. Παρατηρεί ότι ένας επίπεδος δρόμος με συνεχή προσοχή μπορεί να τον εξαντλήσει περισσότερο από ορεινό πέρασμα.
Δεν προετοιμάζει κατάλογο αξιοθέατων για κάθε τόπο. Για την Κορινθία δήλωνε ότι γνωρίζει σκόπιμα ελάχιστα, επιθυμώντας να παραμένει ανοιχτός στο τοπίο και στους ανθρώπους, αντί να αναζητά μόνο όσα έχει ήδη σχεδιάσει.
Στο Ναύπλιο προγραμμάτιζε για τις 5 Νοεμβρίου δεκάλεπτη οπτικοακουστική απόσταξη των εκατό ημερών, όχι απλή περίληψη. Το έργο γίνεται σε συνεργασία με το Τμήμα Παραστατικών και Ψηφιακών Τεχνών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου και προβλεπόταν συνέχεια στις 12 Νοεμβρίου με το συμπόσιο FOOTNOTES.
Παρότι περπατά μόνος, δεν θεωρεί τη Mnémosyne έργο απομόνωσης. Θυμήθηκε έναν αγρότη στην Κροατία, με τον οποίο αντάλλαξε απλώς έναν χαιρετισμό ύστερα από ημέρες μοναξιάς. Με αντίστοιχη διάθεση προσκάλεσε όσους τον συναντούσαν μεταξύ Συκιάς και Κορίνθου να τον χαιρετήσουν, να μοιραστούν καφέ ή λίγες κουβέντες. Δεν μιλά ελληνικά, αλλά πιστεύει ότι ακόμη και μια χειρονομία δημιουργεί επικοινωνία.
Αρχικό ρεπορτάζ: KorinthosTV.